Geçmişe bağlı yaşamayı seviyorum. Hayatın akışına yetişmek bana hep ürkütücü geliyor. Hissetmeyi çok seviyorum. Her şeyi hissetmeye çalışıyorum. Hayatı romantize etmeyi seviyorum. Hep iyi kalmayı, iyi düşünmeyi seviyorum. Gözlerimi seviyorum. Onlarla görebilmeyi, insanları tanıyabilmeyi seviyorum. Bir şeylere ait hissetmeyi, bir şeyleri sahiplenmeyi seviyorum. Okuduğum kitapları tekrar tekrar okumayı, izlediğim dizileri tekrar tekrar izlemeyi, playlistler devamlı değişse de hep köşede beni bekleyen şarkılarımı seviyorum. Duygularımın esintisini seviyorum. İz bırakmayı seviyorum. Anlamayı, düşünmeyi seviyorum. İnsanları dinlemeyi seviyorum. Aynı hayalleri tekrar tekrar kurmayı seviyorum. Abla olmayı seviyorum. Hep aynı karamelli dondurmayı yemeyi seviyorum. Eriği tuzladıktan sonra ağzımdaki ekşi tadı seviyorum. Sevdiklerime bağlı kalmayı seviyorum. Kendime olan saygımı seviyorum. Her şeye gözü dolan halimi seviyorum. İnsanları güldürmeyi seviyorum. Hafızamı seviyorum. Orda geçirdiğim anıları, çocukluk fotoğraflarımı, dalgalı saçlarımı seviyorum. Enerjmi seviyorum. Olduğum kişiyi seviyorum.
Karanlıklar üstünüze çöktüğünde, şöyle deyin: 'Bu karanlıklar henüz doğmamış şafaktır; her ne kadar gecenin doğum sancıları içime dolsa da, tepelere doğan şafak bana da doğacaktır.'