YİTİRMELİ NE VARSA #kitapyorumu
"Ben yara bandı sevmem, Yıldız. Çünkü bilirim kabuk bağlamayan yara, en ufak bir darbede tekrar kanar."
Yazardan okuduğum ilk kitaptı anlatım dili sade ve akıcı. Oldukça duygusal, yoğun ve karakter odaklı bir üsluba sahip. Karakterlerin iç dünyasındaki en ufak kırılmaları bile okuyucuya hissettirmekte çok başarılıydı.
Hikayemiz Yıldız'ın ağır dram ve şiddet dolu geçmişinden, Mazlum'un uzattığı el ile kurtulup kendi ışığını bulma mücadelesini konu alan, duygusal yükü ağır bir iyileşme ve aşk hikayesini anlatıyor. Yıldız, karanlığın içinden kendi sesini bulmaya çalışan bir karakter. Toplumun kanayan yarası olan çocuk ve kadın istismarına çok sert bir ayna tutuyor. Okurken boğazımın düğümlendiği, kelimelerin kifayetsiz kaldığı sahneler vardı. Mazlum'un ona yardım eli uzatması onu cehennemi yaşadığı o evden çekip alması hikayenin tüm seyrini değiştirdi. Mazlum’un net ve korumacı olması reşit dahi olmayan bir kızı, çevresindeki erkeklerden korumak için kendini ateşe atması ama bunu yaparken onun gururunu incitmemeye çalışması, Yıldız'a kendini mecbur hissettirmeden, sadece sevildiğini bilerek büyümesi için alan tanıması... Gerçekten mükemmel biriydi. Yıldız’ın ürkek adımlarla başladığı bu yolculukta, Mazlum’un göğsünde huzurla nefes alabildiğini görmek kalbimi yumuşacık yaptı. Nihayet korkularını bir kenara bırakıp mutluluğa teslim oldu.
Yıldız’ın özgürlüğüne, Mazlum’un fedakarlığına şahitlik etmek güzeldi. Devam kitabında neler olacak merak ediyorum.