Geçenlerde “opia” diye bir kelime öğrendim. Birinin gözlerine baktığında, tam olarak ne olduğunu açıklayamadığın ama içini kıpırdatan o hissi anlatıyormuş. Aslında hepimizin yaşadığı ama adını bilmediği bir duygu. Farkında mısınız bilmiyorum ama uzun zamandır insanlar birbirinin gözüne bakmaktan kaçıyor. Konuşuyoruz ama gözler başka yerlere kayıyor, bakışlar çabuk kaçıyor.
Oysa birinin gözlerinin içine bakmak cesaret istiyor. Çünkü o an gerçekten oradasın, saklanacak bir yer yok. Belki de bu yüzden zor geliyor. Ama bazen tek bir bakış, uzun uzun konuşmaktan daha gerçek oluyor. İnsan kendini anlaşılmış hissediyor, karşısındakini gerçekten görüyormuş gibi oluyor. İşte opia dediğimiz şey de tam olarak bu anlarda ortaya çıkıyor.
"İkimizi öldürürdüm." demişti. "Ama Taehyung ölürsek, ölürsek bizi ayrı mezarlara gömerler. Ben sensiz çürüyemem sevgilim, bu defalarca kez ölüm demek. Ben sensiz çürüyemem, ben seninle cehenneme giderim fakat sensiz toprağın altına bile girmem."
~Opia
"İkimizi öldürürdüm." demişti. "Ama Taehyung ölürsek, ölürsek bizi ayrı mezarlara gömerler. Ben sensiz çürüyemem sevgilim, bu defalarca kez ölüm demek. Ben sensiz çürüyemem, ben seninle cehenneme giderim fakat sensiz toprağın altına bile girmem."
~Opia