Aaay nasıl güzel bir kitap bu.
İnsanoğlunun tüm sapkınlıklarını, egosunu, kendini bu dünyanın hatta evrenin efendisi zannedişini çoğu zaman mizahi bir dille ve arada bir de tokat atarak yüzümüze vuruyor yazar. Bunu hayvanlarla konuşarak yapıyor ve kitabı yazmasına vesile olan kedisi Artdeco’nun araya girişleri ile de kitap adeta şahlanıyor.
Konuştuğu hayvanların kitapta resimlenmiş olması da ayrıca şahane bir detay.
Lütfen okuyun diyeceğim ama aslında kendinden başka hiçbir canlıya saygısı olmayan insanlar okusa keşke, gerçi okuduklarını anlayabilirler mi ondan bile şüpheliyim.