Osman Yılmaz

Okyanusların bir kıyısından diğer kıyısına, sınırların bir tarafından diğer tarafına geçerken hayat boyu yanımızda taşıdığımız buydu: kendi mesellerimizle dolu küçük bohçamız, "sonra şöyle oldu"larımız, kişisel "bir varmış bir yokmuşlarımız. Hepimiz hikâyelerimizdik ve öldüğümüzde, talihimiz yaver giderse, ölümsüzlüğümüz de böyle bir hikâyeye dönüşecekti.
Reklam
BÜTÜN İNSANLAR KARDEŞÇE SEVGİYLE BAĞLANSA NE GÜZEL BİR YER OLURDU DÜNYA.
Davranışlarımızın kökeninde yatan gizemli dürtüler. Örtülü yüzlerini belki bir an için görürüz ama bizi ilerlemeye zorlayan onların kudretidir: Karanlığa iterler bizi. Ya da aydınlığa.
Katıldığı tek savaş hayatın kendisiydi.
Bağnazlıktan kaçarken yobazlara dönüşmüşlerdi.
Reklam