Övgü
@ovgudilara
25 okur puanı
Eylül 2025 tarihinde katıldı
Bu konular hakkında bilgiye sahip olmayan biri olarak çokça not alıp şaşırdığım bir kitaptı. Didaktik kitapları kısa bir aranın ardından bu meselelerle ilgili daha çok kitap okumam gerektiğinin farkına vardım. Dili olabildiğince yalındı. Birçok konuya değinilmiş yazar tarafından ancak anlatma şekli sebebiyle kafam beklediğimden daha az karıştı.
Dili çok ağır değildi, sıkmıyordu. Yavaş yavaş alışacağımı umuyorum.
Kürşat Demirci’nin diğer kitaplarını ve çalışmalarını araştırmaya itti, her şeyden önemlisi bu.
İlk deneyimim, devam.
Öncelikle Adam Fawer kitaplarını bitirdiğim için derin üzüntü duyduğumu belirtmek isterim. Diğer kitaplarının aksine aksiyondan çok hüzün hakimdi. Her karakterin hikayesini tam olarak öğrenmemiş olsak da hepsiyle ayrı ayrı empati yapacak şansı tanıdı yine Fawer. Şu anda 505 - Arctic Monkeys eşliğinde bu satırları yazmak ayrı bir duygusallığa sürükledi beni. Bunu da not düşmek isterim. Kendi hayatıma, sevdiklerime verdiğim değeri defalarca sorguladım ve sanıyorum ki hemen hemen herkesin içinde bir Caleb var. Onu ne kadar harladığımız yaşam kalitemizle paralellik gösteriyor. Bazen fazla ateşliyorum ve sonrasında pişmanlıklar... Birçok ders çıkardım. Olasılıksız ve Empati kadar olmasa da bilgi dolu kesitler de ayrı bir lezzet katıyordu okurken. Çoğu kişinin aksine yazarın kaleminin giderek azalan bir eğilim gösterdiğini düşünmüyorum. 2. bir Olasılıksız veya Empati'yi yazmak istese bence yazardı ama bir arpa boy yol katetmiş olurduk ne yazar ne de biz. Farklı duygu, tema ve konulara parmak basışının heyecanıyla açtım her kitabı ve her seferinde tatmin olmuş bir şekilde kapattım kitabı. Üzülerek bitirdim her birini. Beynimdeki odacıklara bir yenisi daha eklendi. Teşekkürler Adam Fawer. <3
