Övgü
@ovgusrt
Öğrenci
Psikoloji
Ankara
14 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Yenidenİnsan ve Duygular
Kurtuldum. İstediğim çevreye kavuştum. Yazmak, çizmek aklıma hiç gelmedi. Aylardır. Aylardır rahattım. Güldüm, ağladım, sinirlendim, coştum ve hepsini rahatça yaptım. Göğsüme bastıran o his yoktu. Nasıl, neden yoktu bilmem. Sorgulamadan devam ettim. Sanki sorgulasam yeniden başlayacakmış gibi. O hisse tekrar rastlayıp eski halime geri dönecekmişim gibi geldi. Rüya gibi geçti birkaç ay. Akışta kaldım. Herkes gibiydim. Bu duyguyu da tattım. Günler geçti, ben de geçtim. Geride kalmadım bu kez. "Artık hep böyle mi devam edecek? İyiymiş." diye geçirdim içimden.
Bitti.
Bana uğrayanları uğurladım yavaş yavaş. Silinmeye başladım onların hayatlarından, gülüşlerinden. Yaşadıklarım güzeldi tabi. Tetikleyen birkaç faktörün de etkisiyle usulca yok olmaya başladı anılar. Hiç yaşanmamış gibi. Kısa bir zamana sığdırdığımız yüzlerce an. Anı. Yolculadım hepsini. Farkındaydım tüm olanların. Kopuşunu izledim halkaların. Sadece izledim. Fazla rahat davrandım belki. Eksik miydi verdiğim değer. Uğraşmadım. Şimdi bir daha düşünüyorum. Yok, gerçekten uğraşmadım. Böyle olmasını istemedim ama karşı da koymadım. Neden? Bilmiyorum.
Reklam
Puan vermedi·152 syf.·
Beğendi
·2022 2. kitabı
Puan vermedi·192 syf.·
Beğendi
·2022 1. kitabı
Belki bir gün tekrar karşılaşacağız. Farklı bir hikayenin, başka karakterleri olarak. Belki bu sefer hikayemiz bir ömürlük olacak.
Kozasını henüz geride bırakmış sen, dalında açmış rengarenk çiçeklerin etrafında telaşlıca dolanırken. Konmana değecek yaprağı usulca seçmeye çalışırken afallamış halde bana uğrayacaksın. Dokunmanla bedenim irkilecek. Kanatlarını çırptığında esen hafif rüzgar, başımı döndürecek. Renklerin beni büyüleyecek. Gözlerini araladığın bu görece parlak dünyada seni diğer çiçekler kadar etkileyemeyecek olmam beni üzecek. Bir umut, kokumda da sen kaybolursun belki. Sağa sola yalpalanan bedenini körpece uçurma çabanı saatlerce seyredeceğim senin. Hatta günlerce. Bir ömür. Yaratılışın bize kaç zaman biçtiyse.
Buna rağmen ben, seni bir başına uğurlamayacağım bu aldatıcı dünyadan. Kanatlarının sönmesi ile ben de yavaşça solacağım; ilk gün konduğun yaprağımdan köklerime kadar.