Selin
@ownblackness
Çöpün kenarındaki parçalanmış gazete küpürünü bile okumalı insan.
119 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
girilen kılık hep aynı: Gulyabani
Fantastik türü ve çok uzun sayfalı olmaması beni çok eğlendirdi:)
Muhsine Hanım, eşinden boşanan bir hanımdır. Bir gün yakını Ayşe Hanım onu perili bir köşke hizmetçi eyler. Köşkün hanımefendisi cinlerden, perilerden delirmiştir ve bunların sesleri duyulur denilir. Ondan önceki iki hizmetçi ise ecinnilerce öldürülmüş… Kitabın sonlarına doğru anlaşılır ki türlü düzeneklerle bu cin yalanını ortaya hanımın paragöz yeğenleri çıkartmıştır. Kıssadan hisse niyetine; birtakım kötüler, insanların saflıkları üzerinden çıkar elde etmektedirler. Mekan değişir, korku değişir ancak bu düzen anladığım kadarıyla pek baki.
Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2025 5. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 10 Haziran 2025 00:00
Kendine özgü bi’ dili olan kitap. bir çocuktan anlatılan dünya.
“Küçük çocuklar çavdar tarlasında koşuyor, etrafta kimse yok, bir ben varım. Görevim, biri uçuruma çok yaklaştığında onu yakalamak. Ben sadece bu olmak istiyorum. Çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri.”
Holden daha önceki okullarında da olduğu gibi atılıyor okuldan. öğretmenlerini anlatıyor. bazı okul arkadaşlarını… kötüleri, safları. içine kötülük karışmamış kardeşini…
masumiyetin büyüdükçe yok olduğunu, dünyanın düzeninin pisliğini sayıyor döküyor.
Çavdar tarlasında koşan çocuklar, henüz masum olanlarımız. istiyor ki biri çavdardan düşeyazarsa onu tutsun. istemiyor bu hayatın kirliliğini alsın insanlar.
mümkün mü bilinmez ancak bunu kontrol etmemeyi doğal yoldan tadıyor Holden. kardeşini atlı karıncada izlerken. klasikler gibi herkesçe okunmalı.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
CAM FANUS ERİR Mİ$
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2025 4. kitabı
·23 günde okudu
·Okunma: 13 Mayıs 2025 00:55
Esther bir üniversite öğrencisi, yazarlık bursu ile New York’a dergi stajı yapmaya gidiyor. o şehir ona iyi gelmiyor. kendine koyduğu amaçtan sapıyor,gitgide de mantığı azalıyor. evine dönünce yaşamı ona ağır geliyor. içsel bunalımı sonunda akıl hastanesine yatıyor.
Esther karakteri depresyonun o ruhsuz, duygusuz halini öyle iyi yansıtmış ki. insanın kanı donar ya çünkü… sürekli aynı hevessiz gözler, her şeyi hep aynı gözlemler, renksiz bakar.
depresyonun diğer hallerinden pek bahsetmemiş yazar. karakterin ağladığını hatırlayamadım mesela şimdi. depresyonun son evresinde biri Slyvia/Esther. böyle yazdım çünkü yazar kendisinden çok paye vermiş demek hafif bile kaçar.
en sonda akıl hastanesinde elektroşoklar yemiş, dr. ile sohbetini genişletebilmiş Esther, yönetim kurulunun yanına giriyor. hastaneden ayrılıyor. ama bu demek değil ki hissettiği sıkışık fanusun camı eridi. yalnızca hava girmişçesine bir his ile ayrılıyor.
Bakış açısı, kitap isminden anlaşılacağı üzere çoğunlukla karamsardı.
Ana teması ise insanlığın kötü ruhları; bunun farkında olanların verdiği tepkiler ve tepkisizliklerden oluşmuş. Kötücül duygulara dahil olmamak için verdikleri içsel mücadeleler ve diğer insanlarla yaşadıkları tartışmalarla dolu kitap.
*
Fevros, Karf, Alamor, Lytyra ve Voykarn aynı okulda. Hepsinin çok kafa yordukları kişilikleri var. Sentezleyebildiğim kadarıyla, hepsinin acısında bir varoluş sancısı gizli. Hepsinin yaşamında acılar dolu. Lytyra karakteri Alamor ondan ayrılınca aşk acısının yanında ve hatta o üzüntünün üstünde; hayata nasıl devam edebileceğinin bilmezliğinin üzüntüsünü de yaşar mesela.
Kitapta karakterlerin uzun uzun düşüncelerini duyuyoruz. (okuyoruz)) Sonlara doğru olay örgüsünde bir hızlanma oluyor ve açıkçası olayların onun üstünden ilerlemesini beklediğim Voykarn'ın babası mantıklı bir çerçeve de sunulmuyor.
Yine de egosunun ya da egosuzluğunun dengesini kurmaya çalışan insanları okumak.. iyiydi.
Sabır üzerine sade bir anlatı. An da kalamamaya, hep bir sonrakine geçme arzusuna dem vurulmuş.
2022 yılında çıkan bir kitap imiş. Odağımızın gitgide azaldığını düşünüyor yazar da. Bu düşüncesiyle uzaklardan kendime yakınlaştım.
