Şu an olduğum dünyadan beni öyle güzel kopartıp içine aldı ki… Sayfaları çevirdikçe ben de kitabın dünyasına dahil oldum. Beni gerçeklikten koparıp yüzyıllar öncesine, deniz altına ve güzel bir aşk hikâyesinin içine düşürdü. Hikâyenin bir parçasıymışım gibi okudum. Çok güzel bir dünyaydı; tıpkı yazarın diğer kitapları gibi… Kafasını dağıtmak isteyip kendi gerçekliğine ara vermek isteyenlere öneririm.
İnce Memed'i 2 günde bitirdim ve uzun zamandır bir kitabın içinde bu kadar yaşamamıştım.
Yaşar Kemal, Çukurova'yı ve insanlarını öyle bir anlatıyor ki kendinizi olayların içinde buluyorsunuz. İnce Memed'in zulme boyun eğmeyip her şeye karşı çıkması, özgürlüğü için mücadele etmesi ve Hatçe'yi jandarmanın elinden kaçırdığı bölümler beni en çok etkileyen kısımlar oldu.
En sevdiğim karakterler İnce Memed, Cabbar ve Yörüklerdi. Hepsinin kendine has bir ruhu vardı. Kitabın en büyük artısı ise yan karakterlerin bile canlı ve gerçek hissettirmesi.
Tek eleştirim Abdi Ağa'nın hikâye boyunca çok güçlü bir şekilde işlenmesine rağmen sonunun biraz hızlı ve kolay gelmesi oldu. Buna rağmen kitap bir an olsun ilgimi kaybetmedi, sürekli "bir bölüm daha" dedirtti.
Bir eşkıya romanından çok daha fazlası; başkaldırının, özgürlüğün ve adalet arayışının hikâyesi.
Puanım: 9/10
Kusursuz bir ters köşe başyapıtı
Agatha Christie ile daha önce tanışmış olun ya da olmayın, bu kitap gizem edebiyatına bakışınızı tamamen değiştirecek türden. Hani bazı kitaplar bittiğinde insan bir süre tavanı seyreder ve "Az
Alex sen nasıl bir son yazdın öyle ?
Ağzım açık kaldı okurken; spoiler vermeyeceğim. Diğer okuyucular da acayip ters köşe olmuştur diye düşünüyorum.
Bu hikâyede en çok canı yanan Benjamindi...
Nils ve Pierre'e karşı da bir empati kurdum tabi ama sessizce yükü omuzlarına alan Benjamin her zaman gözdem oldu. Değdi mi bilmiyorum Benjamin ama Türk halkında da travmatik yükleri sessizce omuzlarına alan bir çok kahraman var. Cinsiyet seçiminden, toplumsal trajedilere ve köklerimize uzanan bu ilginç yolculuk gerçekten okunmaya değer. Ben Malma İstasyonundan daha çok beğendim.
Bir sıralama yapacak olursam;
17 Haziran > Hayatta Kalanlar > Malma İstasyonu. Puanım kesinlikle 10/10 herkes okumalı...
Rekabetçi, yarışır gibi, koşuşturma halinde, aceleyle yaşamaya kısa ve anlamlı bir ara…
Kendi gözümüzle, yüreğimizde, his ve düşüncelerimizle kendimize dönüş…
Mükemmelliğe ulaşma yerine huzuru kabulleniş…
O kadar çok şey var ki bu kitapla ilgili soyleyecegim hangisini söylesem hangisini okurların keşfine bıraksam karar veremiyorum. Aynur hocamın da belirttiği gibi ağırdan almalı bu kitabı okurken. Günlere, haftalara, aylara yayarak okumalı. Öyle sindire sindire, dura düşüne, düşlere dalarak, geçmişe geleceğe gide gele okumalı.
Fal açar gibi…
Canın mı sıkıldı? Umutsuzluğa mı kapıldın? Hayal kırıklığına mı uğradın? Aç rastgele bir sayfa kitaptan merhem olsun.
Her biri birbirinden mutlu, umutlu bir sürü deneme. O kadar sade ve o kadar içten. İddiasız ama etkili. Her bir deneme sonrası kendimizi anlatılanlara hak verirken bulduğumuz bir tür terapi. Yüregine sağlık Aydın hocam…
Günebakan
Aynur Melek Ömür
Günebakan
Aynur Melek Ömür
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #birharfbirkitap etkinliğinde 'c' harfindeyiz. Seçtiğim kitap ise #cengizaymatov hikayelerinden #cemile
Kısa olmasına rağmen eski film tadındaydı. Hani şu Aliye Rona'nın oğlunu savaşa gönderip, geliniyle köy yerinde yaşadığı filmlerden. Kitabın öyle bir bağlantısı filmi falan var mı bilmiyorum ama aldığım tat tam olarak aynıydı. Böyle oluşunu ayrıca sevdim çünkü yazarın okuduğum ilk kitabı ve son olmayacağından eminim.
Bu tarz etkinlikleri sevmemin en büyük özelliği de bu işte. Uzun zamandır kitaplığımda durup sırası gelmeyen kitaplara öncelik vermek...
Keyifli okumalarınız daim olsun...