Buyurunuz Ferhat bey, Samim bey, cemiyet bey, ahlak bey, namus bey, buyurunuz yazıyorum işte:
"İntihar ediyorum. Kendi kendimden nefretimin çerçevelediği ve çirkinleştirdiği bir dünyada yalnızım."
“yaralar utanılacak şeyler değildir,” demişti, “sen onlara izin vermedikçe. sen onları giymezsen onlar seni giyerler.”
düzeltmeyi bırakmam gereken bir husus...
Başkalarının ne hissedeceğini ya da nasıl tepki vereceğini kontrol edemezsiniz; duygusal olgunlaşmamışlıklarını düzeltemezsiniz.
10 Eylül 1939
Gördüğün gibi, oldukça sakin biriyim sevgili küçük varlık.
Sana yazdığımda ya da özellikle bir mektup aldığımda, sanki konuşuyormuşuz gibi hissediyorum; bu beni çok yakın hissettiriyor.
Zaman zaman fotoğraflarınıza bakıyorum ve o zaman hüzünlenmeye meyilli oluyorum. Ama size o kadar bağlı hissediyorum ki, sizi uzun bir süre göremeyeceğimi henüz fark etmedim.
Seni seviyorum sevgilim, gözlerini, yanaklarını, tüm o güzel yüzünü öpücüklerle kaplıyorum.
...
– İnsanları düşündür, ağıllarını işlətməyə vadar et. Öz kəllələrinə olan etimadı, güvəni geri qaytar.
– Bunu necə edəsən axı?
Ovcunu sinəmə qoyub dedi:
–Sönmüş kəlləni qəlb hərəkətə gətirə bilər. Onların hisslərini oyat, ağlat onları, ağrını dadsınlar
