Bence oblomov kitabının bir nevi özeti kitaptaki bu bölüm olmuş.
Onu hala neden sevdiğini söyleyeyim mi sana, ister misin?" Evet anlamında eğdi başını Olga.
"Çünkü, onun zekâsından çok, dürüstlüğü, sadık kalbi değerliydi senin için! Doğuştan en değerli özelliğidir bu onun. Hiçbir zaman en küçük bir değişikliğe uğratmadan taşımıştır bu özelliğini. Birtakım sarsıntılarla sendelemiş, düşmüştür, hayattan soğumuştur, kendini uykuya bırakmıştır, nihayet yenik düşmüştür, umutsuzluğa kapılmıştır, yaşam gücünü yitirmiştir, ama dürüstlüğünü, güvenirliliğini asla yitirmemiştir. Temiz kalbi asla sahteciliğe sapmamıştır, çamura bulanmamıştır. Süslü yalanlar hiçbir zaman çekmemiştir onu, yanlış bir yola saptıramamıştır. Varsın pislikler, kötülükler okyanusunun ortasında kalsın; varsın bütün dünya zehir saçsın, altüst olsun... Oblomov yalanın arkasından asla gitmez, kalbi her zaman temiz, aydınlık, dürüsttür... Kristal gibi pırıl pırıl bir ruhu vardır. Böyle insanlar çok azdır, seyrektir. Toplumun incileridirler onlar! Onların kalbini hiçbir şeyle satın alamazsın. Böylelerine gönül rahatlığıyla güvenebilirsin! İşte sen bunun için hâlâ bağlısın ona, ben de işte bu yüzden onun için bir şeyler yapmaktan, uğraşmaktan gocunmuyorum. Üstün özellikleri olan birçok insan tanıdım, ama kalbi onunki kadar temiz, aydınlık, yalın bir insanla karşılaşmadım. Çok insan sevdim, ama hiçbirini Oblomov kadar yürekten, derinden sevmedim. Onu tanıyan bir insanın onu sevmemesi imkânsızdır. Sen de öyle düşünmüyor musun? Ona olan duygularını doğru anlamış mıyım?"