Bir bahar akşamıydı babam heyecanla eve geldiğinde. İlk defa öyle coşkulu görmüştüm onu. Taraftarı olduğu futbol takımı şampiyon olduğunda bile çok az gülümsemişti. Hep mahzun bakardı babamın gözleri. Kederli ve düşünceliydi sureti. Hüzün, göz pınarlarına yerleşmiş sanki. Olur da içten kahkaha atarsa kabahat işlermiş gibi mahcup yüreği. Fakat o gün başkaydı babam. Bambaşka bir ruh girmişti bedenine.
Okuyan herkesin kendinden bir parça bulacağı, sımsıcak, duygusal, su gibi akan bir hikaye...
Arif'in, tecahül-i Arif'in hikayesi...
Tavsiye ederim
Eminim siz de beğeneceksiniz