Şirinevler’e binalar yapıldığında bunların Yeşilköy’ün rüzgârını kestiklerini anlatan bir dostum var. O rüzgâr bir tabiat olgusudur ama aynı zamanda ilahi bir renginin parçasıdır, kesilmemesi lazım. Hayatı böyle bakmak gerekir.
Biz çoğu zaman dünyadan aldıklarımızla bir şey olduğumuzu zannediyoruz. Halbuki dünyaya verdiklerimize bir şey oluyoruz. Verdiğimiz ilimle, yaptığımız yardımla, bir başkasının elinden tutmakla… Yani hürmetle merhametle ve hizmetle…
İnsanlar memleketleri ile bağ kuramadıkları, aidiyet hissedemedikleri için “kökleri üşüyor” ve belki de bu yüzden böyle bir yol(elsewherism) arıyorlar.