Tasavvufta göz, kalbin penceresidir. Gözün gördükleri kalbi meşgul eder. Bunun için nerede olunursa olunsun bakışın haramdan, başıboşluktan, gereksiz şeylerden uzaklaştırılması gerekir. Bu durum, gönlün ve zihnin toparlanmasını, gelişimini kolaylaştırır.