Özlem Ceren
@ozlemcerenn
53 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Küçük yaşta öksüz kalan Jane Eyre’in tek akrabası olan dayısı tarafından bakımı üstlenilmiştir. Dayısı öldükten sonra eşine Jane’e bakması işin söz verdirtmiş fakat eşi bu söze artık dayanamamaya başladığında Lowood adlı yatılı okula göndermeye karar vermiştir. Jane bu okulda Helen adlı kitapkurdu ve tanrıyla bağı güçlü olan kızla kendi de derin bir bağ kurmuştur. Ardından okuldan mürebbiye olarak ayrılmış ve engin, içi içine sığmayan ruhu başka bir yuvaya konmaya çalışmıştır. Mr. Rochester adındaki efendisinin Thornfield Malikanesi’ne gelişi de işte böyle olmuştur. Burada gözü kara efendisine aşık olmaya başladığında işler daha da derin bir hâl almaya başlamıştır…
Kitapta zamanın bulundurduğu koşullara göre çok daha aydın, kadını erkekle bir tutan, küçümsemeyen bir kadın karakterin küçüklüğünden yetişkinliğine yaşamına tanıklık ediyoruz.
Bir doktorun yanında çalışan siyahi adam bir gün evlerinde çıkan yangında doktorun küçük oğlunu kurtarmak için yüzünün yanması sonucu, kasaba halkı tarafından şiddetle dışlanmaktadır. Herkes adamın öldürülmesi ya da kasabadan uzaklaştırılması gerektiğini düşünürken doktor çocuğunu kurtaran adama böyle bir şey yapmayacağını söyledikten sonra kendisi de artık kasabadan soyutlanan biri haline gelmiştir.
Bu hikaye bana Bülbülü Öldürmek kitabını hatırlattı ve doktoru Atticus Finch ile bağdaştırdım. Fakat bence bu kitabın dili fazla sadeydi ve kitap bir anda bitti denebilecek şekilde, ne olduğu anlaşılmadan, olay tam bağlamlandırılmadan sonuçlandırılmıştı.
Kitapta Ezidilerin tarih boyu çektiği sıkıntıları, zulümleri ve Doğu’daki diğer bir zulüm kaynağı olan IŞİD’i, Mardin’de doğup büyüyüp eğitim için Batı’ya giderek geçmişini unutan, silikleştiren İbrahim’in Doğu’nun sakinliğine ve geçmişe özlemini, çocukluk arkadaşı Hüseyin’in Ezidi kızı Meleknaz’a sevdalanmasıyla başına gelenleri anlatıyor.
İbrahim İstanbul’da gazetecilik yapıyorken bir haber karşısına çıkar ve o çarpıcı haberin Mardin’deki çocukluk arkadaşı Hüseyin ile ilgili olduğunu idrak ettiğinde haber yapmayı bahane ederek şirketten izin alır ve Doğu’ya doğru yola çıkar. Hüseyin’in nasıl öldüğünü öğrenebilmek için annesinin evine gider ve ilgisini çeken garip olaylarla karşı karşıya kalır. Eve girer girmez her tarafın marullarla kaplı olmasına anlam veremez. Sebebini öğrenmek istediğinde ise Hüseyin için bir sevda, annesi için ise şeytanın işi olduğunu söylediği, uğruna oğlunu kaybettiği bir Ezidi kızın zorlu hayat hikayesini araştırmaya başlar…
Kırmızı Pazartesi’ye göre akıcı olmayan bir kitaptı bence.
Kitabın başında bir gece kasabaya yakıştırmalar asılıyor ve ardından biri vuruluyor. Kitabın sonuna kadar yakıştırmalarla, cinayetle ilgili bi vuruş cümlesi beklerken umduğumu bulamadım. Yazarın, bolca betimleme aracılığıyla tasvir edilmiş bir kasabada yaşanan olayları rejim, ahlak, terör konuları hakkındaki eleştirilerini okuyoruz.
Dostoyevski ile tanışma kitabım olan bu “harika” kitap olduğu için çok sevinçliyim, Sabri Gürses çevirisi ve ön sözüyle okuduğum içinse daha çok.
Kitapta derin bir yalnızlık çeken ana karakterimiz olan “Hayalperest”in hayatı ve en özel bulduğu tüm hayallerine yeğlediği dört gecesi anlatılıyor. Bu gecelerin başkarakteri olan Nastenka, ninesiyle yaşayan ninesinin de etkisiyle yalnızlaşan ve Hayalperest gibi yalnızlık çeken genç bir kadındır. Hayalperest ise kadınlara karşı çok çekingen olan biridir. Bir gece ansızın gerçekleşen bi olay sayesinde tanışırlar. Diğer gece birbirlerine hayat hikayelerini anlatmaya başlamalarıyla kısa romanımız da başlar…
Ön sözünde Sabri Gürses’in de bahsettiği gibi çokça ülkede, ülkelerin kültürel yapılarıyla da beraber şekillenerek uyarlanmış çokça filmi bulunmaktadır. Ülkemizde de Nejat Uygur’un oynadığı Cafer Bey filmi de buna bir örnektir.
İncelememi Sabri Gürses’in “Visconti’nin uyarlamasının romanın sinemaya yapılmış en parlak uyarlama olduğunu doğrular.” sözüyle bahsettiği, kitaptan uyarlanmış en parlak filmi izlemek için sabırsızlanarak bitiriyorum.
