Özlem Gül Atik
@ozlemgul08
35 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Yüzleşmekten korktuklarımızEdebiyat
Melikşah'ı çok uzun süredir (çektiği maskeli videolarından beri) takip eden birisi olarak izlediklerini okuduklarını ele alış şekliyle sanki bir arkadaşımmış gibi hissediyordum. Kitabı çıkacağını duyunca çok merak edip hemen sipariş verdim ama bu sefer de içimi bir korku kapladı. Ya popüleritesine güvenip de zaten satar mantığıyla bir şeyler ürettiyse ve hissettiğim o tüm samimi duygular zedelenirse korkusu. Ama kitabı burkula burkula bitirince korkularım yerini kalp sızısına ve gel gardaşım sana bir sarılayım hissine bıraktı. Çok küçük yaşta babasını kaybetmiş bir kız çocuğu olarak ölüm ve yas konuşmaktan kaçındığım, göt Umutların ve pedagojik eğitimden bihaber duygusuz öğretmenlerin olduğu sınıfta tek nefeste dilimden dökülen ve üzerine konuşulmasın diye yalvardığım küçükken günlüğüme yazıp hapsettiğim konulardı. Kurgu eserlerde ara ara denk gelip gömdüğüm yerinden çıkarıp ağlayıp sarıldığım ve geri yerine koyduğum bu duygulara bu kitapta da rastladım ve bu duygu yükü ile böyle bir paylaşım yapıyorum sanırım.
Farkındayım kitap yorumu gibi değil de iç hesaplaşma gibi olduğundan ama bunun da kitabın bıraktığı etki olduğunu göz ardı etmemek gerektiğini anlattığından öte hissettirdiklerinin payının daha önemli olduğunu düşünüyorum şahsen.
Ve sanki yazarın da üzerine konuşmaktan dahi imtina ettiği durumların yüzleşmesini yazarak yapmış, başka insanların da paylaşımına açarak yaralarını iyileşmeye bırakmış ve yas defterini kapatmış gibi bir his uyandırdığını söylemeden geçemeyeceğim. Belki de bu da onun şifalandırma yoludur. Teşekkürler...
Ailesi tarafından sevilmemiş, iitilmiş, kendi adı dahi söylenmeyip " ölüden geriye kalanlar" anlamına gelen Soyka diye lakap takılan kıpkırık bir kadının hikayesi. Son paragrafı beklemiyordum, vurucu bir bitişti. Sürükleyici ve merak uyandırıcıydı. Duygusal olarak da beni içine çekti. Nalan'dan ve Yıldız'dan nefret ettim.
"Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar." sözünün doğrular nitelikteydi.
Kendimiz hakkında, bedenimiz, yaşadığımız ilişkiler hakkında ki bunlar arkadaşlık, aile ikili ilişkilerden herhangi biri olabilir bize ahkam kesen genelde sosyal medyada karşımıza çıkan yönlendirici ve taktik veren her şeye inat bu kitapta dürüst olma, kendimizi tanıma ve kendimiz olma, kendimizin gelişmiş versiyonu olma üzerine harika bir bakış açısı kazanıyorsunuz. Ayrıca anlatımı sade, kullanılan psikolojik terimler ise açıklanarak verilmiş anlaşılır dilli bir kitap.
İçindeki terapi sürecindeki kişilere dışarıdan bakan bir göz olarak farkındalık kazanıp belki de kendimizden birer parça görebiliriz. Ama asıl bu bölümlerden sonra gelen Bahar Hocanın yorumlayışı ve bakış açısından çok etkilendim. Bir şeylere gözünü kapayan insanları okurken rahatsız edip tetikleyedebilir. Özellikle her gün değişen, çeşitli oyunların olduğu dünyada ne yapacağını bilemeyen herkesin bir taktik(!) verdiği genç kızlarımızın kendilerinin değerinin farkına varmaları için bir adım olacağı bu kitabı okumasını tavsiye ederim.
Kitapla ilgili olumsuz bir yargıma gelecek olursak o da kitapta ikili ilişkileri bir bölümde sadece hetero ilişkiler üzerinden ele almasıdır.
