“Ama onu seviyorum” bizi sürekli acı çektiğimiz yerde tutmaya devam eder. Acı çekmek ve sevmek arasındaki bağlantı çocukluğumuzda, bizim evi terk etmemize imkan olmayan zamanlarda kurulmuş olduğu için hala kendimizi kapana kısılmış hissedebilir ve sevmenin bize eziyet edenlerin yanında kalmak anlamına geldiğine inanabiliriz. Hala, birinin bizi aynı zamanda hem sevip hem eziyet etmesinin kabul edilebilir olduğuna dair yaygın efsaneye inanabiliriz.