- Şaraptaki balık -
@oznurdoglu
" Varlığına şiirler yazıyorum , hayaller kuruyorum, masallar yazıyor sessizce ağlıyorum kim bilir yokluğunda belki de destan yazar yastığımı okyanusa çeviririm."
35 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Gözlerin dolar önce sonra üşürsün aniden bir fırtına kopar ansızın hayallerinde nefes nefese kalırsın ellerin ona gider ama hayal meyal uzaklaşır senden yakındadır ama bir o kadar da uzakta işte öyle bir histir…
Onu yeni bulmuşsundur ve vazgeçmişsindir uzaklarda bulutların üzerinde bir dünya kurmuşsundur ve onu güneşin yapmışsındır güneş gidince insan üşürdü ya hani bende haziranın ortasında üşüdüm… Kurduğum dünya güneşsiz kaldı yani onsuz gül kokan sayfalar vardı eskiden üzerine ismini yazardım sonra yırtardım kıyamazdım bantla birleştirirdim… Sonra yırtar tekrar tekrar birleştirirdim…
Sana küs değilim, dargın da değilim sadece özlüyorum… Ona da alıştım zaten insan unutmuyor kimseyi sadece alışıyor benim sana alıştığım gibi… Ben seni sensiz sevdim, böyle daha güzel uzaktan hiç dokunmadan, gözlerini koklamadan saçlarına dokunmadan ekim misali yalnızsın, eksiksin, çaresizsin…
Emin ol ki bende öyleyim…
Sen bu kitabı eline almadan önce adımı gördün ve bu o dedin evet o benim senin için kendi istikbalinden vazgeçen benim bunları 15 yaşındayken evde yalnız başıma bilgisayar başında yazıyorum tarih:20 Mayıs 2017 saat:17.18 günlerden cumartesi…
Dışarda yağmur kokusu var masanın üzerinde soğumuş bir bardak çay…
Boğaziçi köprüsü Asya ve Avrupa’yı birbirine bağlıyor geçmişle gelecekte anılar sayesinde birbirine bağlanıyor… Asya geçmiş Avrupa gelecek aradaki asfalt yığını ise anılar…
Reklam
#ekimgelince
Sensizlik aksanı zor bir lisan şimdi dilimde… Ne söylenebiliyorsun ne okunabiliyorsun… Hani derler ya düşenin dostu olmaz diye ben senin yolunda düştüm kimse elini uzatmadı dizlerim kan olmuş, yüzüm
#ekimgelince
Bu şehir sensiz kaldı benim gibi gelsen diyorum artık zaman geçmek bilmiyor İstanbul’da martılar sanki seni çağırıyor bütün yollar sana çıkıyor.
Zamanın geçmek bilmediği şu saatler yüzünde bir notaya dönüşüyor adeta içindeki kopan fırtınaların bir tebessümü beliriyor gamzelerinde… Saçının her teli sonbahar kokuyor. Kirpiklerine kar yağıyor. Görüyorum seni bir yığın ışık misali beliriyorsun karşımda ellerin bir tül misali uzaklaşıyor ellerimden yüzün yerlere dökülmüş soluk soluğasın hangi aşktan çıktın böyle? Diye bir soru tıslıyor dudaklarım sen cevap vermiyorsun hep yaptığın şey şaşılmamalı.
Belki de elime aldığım yaprak ve kalem seni anlatmak içindir… Ama şunu unutma ki bana bunları yazdıran sen değilsin senin aşkın… Sensizliği nasıl dökerim boş ve çelimsiz sayfalara… Her gördüğüm insan bana seni hatırlatıyor… Yüzündeki çizgiler veyahut gamzeler… Yüzünde kayboluyorum bazen… Gözlerin bir ekim misali yalnız ve ruhsuz bakıyor gözlerime… Artık vazgeç diyor kalbim vazgeç...
#ekimgelince
Beki de bu yaşadığımız yalnızlık idi sessizce çıkan çığlıklar sarıyor önce bedenini sonra yerli yersiz fırtına esiyor savuruyor saçlarını yüzüne, elinle ardına bırakıyorsun saçlarını sonra uzaklardan biri yaklaşıyor yanına yüzü seçilmiyor önce Sonra gözlerin kapanıyor aydınlığa, gecenin karanlığı esir alıyor gözbebeklerini ‘onsuz’ bir hıçkırığa dönüşüyor ANILAR…
