Bir kadın duşün,
Davası ekmek, umudu barış olan.
Bir kadın düşün,
Kendisi küçük, yükleri büyük olan.
Bir kadın düşün,
Sevgiyi müsrifçe kullanan,
Sevmekten de yılmayan.
Bir kadın düşün
Avuçlarından umudu çalınan,
Hayallerine darbeler vurulan.
Şimdi ellerini kenetledi o kadın.
Sonbhardan da aldı nasibini.
Parmak aralarına sıkışan,
Hayalleri var şimdi.
Bu son! Son hayal kırıklığı olsun!
Bir kadın düşün.
Sonbaharı alıp arkasına
Bir bankın üzerinde.
Dökülen yapraklara, hayallerini çizdi!
Fısılda kulağıma!
Tüm çirkin sözler avaz avaz.
Sen tüm insani kelimeleri,
Fısılda kulağıma !
Gülsün yüzüm,
Hayret etsin ellerim.
Baş kaldırsın dudağımdan çıkan kelimeler,
Sen usulca fısılda kulağıma !
İyiyi, kötüyü anlat bana.
Benim çömezlikten görmüyor gözüm.
Sen yılları da omuzlanarak,
Kocaman harflerle,
Fısılda kulağıma !
Unut de.
Boş ver de.
Aman de.
Geçer de.
Bekleme de.
Ama
Gelemeyecek,
Olmayacak deme !
Usul , usul
Sevdayı fısılda kulağıma !
Hani dilinin ucundadır da çıkmaz dudaklarından bir türlü. Hani gözün bir yerden ısırır da dilinin ucuna gelmez ya bir türlü. Şimdi , söyleyeceğim dersin hani. Beynin tüm hücreleri ölüme mahkûm edilir hatırlamaya çalıştıkça. Ve hatırlarsın sonunda. Tarifi manasız, saçma bir rahatlama yaşarsın.