..acaba peşinde olduğumuz şey, gerçekten mutluluk mu? Mutluluk, tek başına, zor hayatlarımızın karmakarışık sorunlarını çözmeye yetecek mi? "Olumluyu düşün" propagandası, hayatın karmakarışıklığını ve onun içinde gizlenmiş olan elemi anlamaya yetmiyor..
Kalplerimiz birbirine ısındığına göre, ruhun soğuk gecelerini anlatabilir.” Kanatlanan sdece güvercin olmasa gerek. İyilik de ruhu kanatlandırır, iyilikten bu kadar uzak kalmak hepimizi hasta ediyor.İnsanın insanın kurdu olduğuna duyduğumuz inanç, dünyayı güvenilmez bir yer kılıyor.Dünya bir cehennem değil oysa, iyiliğin kanatları hiç beklemediğimiz zamanlarda ruhumuzu okşuyor, uçurumdan aşağı düşerken kolumuzdan tutuveriyor.
Bir “ Umut “ Televizyonu” olsada bize sadece insanların iyiliklerini anlatsa.İnsanın sadece kötülükten, kavga ve hırstan ibaret olmadığını, kimi ruhların ince dokunuşlarla dünyayı güzelleştirebildiğini bize söylese. Kendi dilimiz de iyiliğe ayarlasak mesela, nasıl olurdu? Konuşurken vaktimizi başkalarının iyilik ve güzelliklerini anlatmaya ayırsak, başkalarının kötülüğündem dem vurmasak.