Muteber Özver
@ozver_m
Öğretmen
Lisans
Sivas
2 Haziran 1999
115 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
SARNIÇ - SAİT FAİK ABASIYANIK
#kitapincelemesi
“Ama neden her zaman küçük, mütevazı köşeler aradım? Dostlarımı, en sevdiklerimi bu çarşı içlerinin kara çocuklarından seçtim. [..] En çok zevki kasabanın bayram yerlerinden, halkın tatil günleri serpildiği çayırlıklardan aldım. Kayalara, dağlara, baharın ve yabani kokuların rüzgârla beraber dolaştığı tepelere tırmanıp küçük çoban çocuklarıyla konuştum. Bir keçi kokusu sarmış ağıllarda çobanlarla arkadaş oldum. Dert dinledim. Onların sefaletiyle kederlendim. Saadetleriyle coştum. Her umumi ve herkese açık yol, aşçı dükkânı, bahçe, kır benim oldu.”
Kitabı ve Sait Faik’in öykücülük anlayışını kendi kaleminden dökülen bu cümlelerle anlatmak istedim. Yazardan okuduğum ikinci öykü kitabıydı 16 öyküden oluşan Sarnıç; ilki Alemdağ’da Var Bir Yılan öykü kitabıydı. Her ikisini de çok sevdim, Sait Faik’in kalemini çok sevdim. Tıpkı eklediğim alıntıda olduğu gibi öykülerine konu olan insanlar & durumlar öyle samimi, öyle sıradan ve bizden ki… Öykü kitaplarına mesafeli olan bana bile çok sevdirdi bu türü.
Eğer kalemiyle tanışmadıysanız mutlaka şans vermenizi tavsiye ederim.
Reklam
~SADE BİR HAYAT~
Koreli yazar Hwang Bo-Reum’dan daha önce Hyunam-Dong Kitabevi’ni çok severek okumuştum. Eğer okumadıysanız gönülden tavsiye ederim. İkinci olarak ise kapak tasarımını ve adını çok sevdiğim Sade Bir
SABAHIN ÜÇÜ
Anne babası çocukken ayrılmış olan ve annesiyle yaşayan 18 yaşındaki Antonio, geçirdiği krizler nedeniyle hastaneye gidiyor. Epilepsi şüphesiyle izlenmeye başlıyor ve kesin tanı için doktorlar ondan 48 saat boyunca uyumamasını istiyor. Bu süre boyunca ona yoldaşlık edecek kişi ise babası. Asıl hikâye de tam burada başlıyor işte.
Kitap boyunca bir baba ile oğlun birlikte geçirdiği iki uzun günü okuyoruz. Uyumamak için başlayan bu mecburi birliktelik, zamanla birbirlerine yaklaşmalarına vesile olan çok kıymetli bir fırsata dönüşüyor. Belki de hayatları boyunca elde edemeyecekleri bir fırsat… O güne kadar söylenememiş sözler dolaşıyor aralarında, onlar konuştukça ben rahatlıyorum sanki, öyle samimi bir dille anlatılıyor ki tüm duygular. Kırgınlıklar, pişmanlıklar, öfkeler, özlemler…
Bu kitabı okurken, konuşmanın anlaşmak için ne kadar önemli olduğunu, bir şeyleri içinde tutmanın insanın hem kendisine hem de karşısındakine koca bir yük olduğunu fark ettim. Bazen en yakın sandıklarımızla bile aramıza öyle “konuşmama duvarları” örüyoruz ki, zaman geçtikçe iyice uzaklaşıyoruz farkında olmadan… Aslında hepimizin ihtiyacı var böyle uzun yürüyüşlere. Tabii bu fırsatları ancak ciddi sorunlar olduğunda, kitaptaki gibi mecburiyet durumlarında, en çok da son anlarda yaratmayı tercih ediyoruz ne yazık ki…
Çok severek okudum bu kitabı ve vermek istediği mesajları çokça içselleştirdim. Okumanızı tavsiye ederim.
Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar - Polat Özlüoğlu
Kalbin Durduğu Bütün Zamanlar, bir dönem romanı. 1980 darbesine denk düşen zamanlara, o dönemde ağır tecrübeler yaşayan bir kadının gözünden tanık oluyoruz; ismi Meşhur... Evet Meşhur çok zor, üzerinde hem fiziksel hem de ruhsal yaralar bırakan yaşantılar geçiriyor. Yıllar sonra, gelecekteki Meşhur’un, henüz daha öğrenciyken yaşadığı travmalarla nasıl yüzleştiğini ve bunların hayatının tamamına nasıl yayıldığını onun zihinsel yolculukları sayesinde okuyoruz.
Darbe dönemlerinin acımasızlığını, o dönemi yaşayanlar ve yaşayanlardan dinleyen bizler az çok biliyoruz. Fakat bu öyle bir hikâyeydi ki beni çok sarstı, etkisi uzun süre üzerimden gitmedi.
Bu bir kadın hikâyesi ama aynı zamanda bir ülkenin hikâyesi. Karanlığın, yasakların, korkunun, işkencelerin ve sessizliğin hüküm sürdüğü bir dönemde; insan kalmaya çalışmanın ve direnmenin hikâyesi. Tam da bu yüzden okumalıyız bu ve buna benzer eserleri.
Tarihe ilgi duyan biri olarak ben kitabı büyük bir ilgiyle ve hissederek okudum. Bazı sayfalarda içim daraldı, uzun uzun durup düşündüm. Zor bir kitap ama çok kıymetli ve her birimizin kulak vermesi gereken bir hikâye. Gönülden tavsiye ediyorum okumanızı.️
Zamanı Durdurmanın Yolları
#kitapincelemesi
Matt Haig’den daha önce Gece Yarısı Kütüphanesi’ni okumuş ve çok sevmiştim. İkinci olarak Zamanı Durdurmanın Yolları’nı seçtim ve Gece Yarısı Kütüphanesi kadar olmasa da yine severek okudum. Ben yazarın üslubunu, vermek istediği mesajları, yaratıcılığını çok sevdim ve diğer kitaplarını da okuyacağım mutlaka. Ayrıca yazarın hayat hikâyesi oldukça ilgimi çekti, bu da kitapları yoluyla anlattığı tüm duygularına karşı heyecanımı arttırdı.
Kısaca kitabın konusundan bahsedeceğim. Ana karakter Tom Hazard’ın bir hastalığı var: Yaşlanmamak. Yaklaşık 500 yıldır dünyada olan Tom her yüzyılda farklı bir kimlikle yaşamını sürdürürken aslında ruhu&duyguları hep sabit kalıyor. Ve her geçen zaman daha da yalnızlaşıyor, hayattan tat alamıyor, yoruluyor, sevdiklerini kaybetmenin acısıyla yaşamına devam etmek zorunda kalıyor… Hiçbir kimlik onu tam anlamıyla mutlu etmeye yetmiyor. Çünkü mutluluk bir macerayı ne kadar uzun süre yaşadığınla ilgili değil, elinde az da olsa bulunan zamanı iyi değerlendirebilmenle ilgili yani an*da kalabilmekle ilgili…
Ana fikir, aslında zamanın akışının ne yapılırsa yapılsın durdurulamayağı ancak yaşadığımız küçük an*larda bulduğumuz anlamların büyüklüğüyle kendi iç dünyamızda bu akışı yavaşlatmanın mümkün olduğu. Bazen bir an* yıllara bedel olabilir bazen de boş geçirilmiş onca zamanın anlamsızlığını sorgularken buluruz kendimizi…
Bence derin mesajları güzel bir kurguya yedirerek vermiş yazar. Okumanızı tavsiye ederim.
Reklam