Özlemce
@ozzlemce
236 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
O beni öldürecekti. Yavaş yavaş, önce tenimi, sonra ruhumu kirletecekti. Cehennemine ortak edecekti.
Ecelim olacaktı, ecelim!
Reklam
Ben, ben değildim sanki. Bir bağırışıyla toprak olmak için dua ederken buluyordum kendimi; bir bakışıyla uzanıp bulutları tutuyor, çocukluk yıllarıma geri dönüyor, en sevdiğim elbisemi giyiyorum. Bayram sabahı gibi bir his uyandırıyordu bende. Güzel bir gün, güzel bir gelecek için umut vaat ediyordu.
Her an ölümü bekliyordum. Neden onu düşünüyordum, bilmiyordum. Kişiliğimi değiştiremeyeceğimi biliyordum. Oldum olası bunu yapardım. Bana vuranın ellerine gül resmi çizerdim. Gözyaşlarımı tebessümlere gömer, nefrete karşı severdim.
Ruhumu teslim edeceğimi düşündüm o vakit. Bir çift ela göz ile ölmek mümkün müydü?
Bir olana, Tek olana sunuyordum kendimi. Bomboş ve kimsesiz olan umutlarımı ona bağlıyorum. O varsa, yaşamak için umut vardı.
Reklam