Sonra çıkıyorsun dışarı, bakıyorsun Güneş hala tepede. Bir cigara yakıyorsun ve yıllardır kurduğun cümleyi bilmem kaçıncı kez kuruyorsun: “Napalım, kısmet değilmiş…”
Onların beni anlamalarına imkan yoktu. İzahat vermeye de asla mecbur değildim.
''Yalnız onun yanındayken içimi müthiş bir korku, onu kaybetmek korkusu sarardı.''