"Buruk bir özlem yayılıyor bilhassa gece olunca İçimde neşeyle ip atlayan kız çocuğu o ipe uzun uzun bakıyor artık. Bana bir tutam acıdan başka bir şey vermemişken benden ne istiyorsun. Ey canan Gözün canımda mıdır? Birkaç fotoğraf bile bırakmadım senden arta kalan. Hepsini kül ettim inan elim bile titremedi ilk başlarda, sonra gömleğime hafif gül reçeli döküldü, onu silerken oturdum, birkaç gözyaşı süzüldü yanaklarıma bunu beklercesine. Sonra bir gece yarısı affettim seni "sevdalık bana kalsın " dedim kendi kendime." Ancak çokça için burkulsun. Bekle öyle neyi beklediğini bilmeden. Allah sorar hesabını sana. belki bu yüzden affettim seni."