Anlamını sadece benim bildiğim şarkılar var
anısı, acısı olan. Nefesimi kesen cümleler var. Yarım kalan hayallerim var, inanmışlığım, aldanmışlığım. Özlediğim günler var bir de çaresizliğim.
Çok ağladım, çoğu gecenin sabahının olmayacağını düşündüm. Çok kavgalar oldu, ağır hakaretlere maruz kaldım. Hiçbirinde yoktun. Ulan hepsini geçtim ben anneme kırıldığım gece sana sığınayım derken evsiz kaldım şimdi sen söyle nasıl affedeyim seni?
Yere çöküp bağıra bağıra daha fazlasına dayanamıyorum diye ağlamak isterken, sessiz sakin bir köşede oturmuş olana bitene gülümsüyorum. Hayat insanı inceden inceden delirtiyor.