"Düşünüyorum da aşk denilen şey yaşamayı sürdürebilmemiz için zaruri olan bir yakıttır. Aşkımız bir gün bitebilir. Ya da güzel bir şeye dönüşmeyebilir. Ama aşk bitse de, gerçekleşmese de, birine aşık olmanın, birine aşk beslemenin hatırasına tutunmaya devam ederiz. Ve bu yine de bizim için değerli bir ısı kaynağı olur. Eğer bunun gibi bir ısı kaynağı olmazsa İnsanın yüreği dondurucu, çorak, ıssız topraklara dönüşür. O geniş topraklara hiç gün ışığı vurmaz, dinginlik denen çiçek de umut denen ağaç da yetişmez orada."
Şimdi söyleyeceğim sıradan bir düşünce olabilir ama sık sık, bakış açısına göre, dünyanın görüntüsü birden tümüyle değişebilir. Tek bir ışık huzmesiyle gölgeler aydınlanır, aydınlık gölgeye dönüşür. Doğru yanlış olur, yanlış doğru.
Sayfa 101 - Bu hikayeyi Schumann'ın Carnaval adlı eseri eşliğinde okumanızı öneririm·Kitabı okudu
Evet, yaşamda zaferden çok yenilgi vardır. Ve gerçek yaşam bilgeliği de, "Onu nasıl yenebilirim?"den ziyade "Acaba nasıl iyi bir şekilde yenilebilirim?" denilen yerden gelişir.