"Bu kadinlar zombi degildi, onlar savaşçıydi. Onlari hiçbir sey durduramazdi. Hiçbir engel tanimazlardi . Çalan okul zilinin çağrısına doğru kararlılıkla yürüyor, kollarına atılan çocuklarını yakalıyorlar .Yavrulari kendi başlarına ayakta durmaya hazir oluncaya kadar çocuklarının başındalar . Savaşçılar ancak o zaman yerlerini birakacak ..."
Incelemeye bu alintiyla baslamak istedim çünkü bir anneyi bu kadar iyi ne anlatabilirdi . Evet anneler . Her biri savaşçı. Her bir anne evladi icin her savaşa kosarak gider . Kimi toplumla bir savaşa girer , kimi eşiyle, kimi ailesiyle , ama her bir anne evladi icin adam bile öldürür tipki kitapta da dediği gibi .
Kitap yeni dogum yapmis ve çocuğunu buyutmekte olan bir annenin evladina yazdığı bir mektup bir günlük gibi . Her seyi o kadar açık bir sekilde anlatiyor ki , anne olmayan daha once hic cocuk dogurmamis biri okudugunda off cok abartmis amma da yogun diyebilir ama bir anne okudugunda her bir sayfada kimi zaman kahkahalar atacak kimi zaman eşiyle olan diyaloglara sinirden kopurecek kimi zaman bagira bagira ağlayacak. Ama kitap bittiginde ona simsiki sarilacak . Çünkü bu kitap tum annelere sunu söylüyor yalniz degilsin . Hepimiz ayni hisleri yaşıyoruz . Ve ayni yollari yuruyoruz . .
Yazarin kalemine sağlık ve sonsuz teşekkürler yazdığı her cümle icin ve bana yalniz olmadigimi hissettirdigi icin ve bana simsiki sarildigi icin ..