Yaşam, ummadığımız olayların hiç beklemediğimiz kimseler tarafından başımıza getirildiği sürprizli bir oyuna çok benziyor.Bu yüzden, kimseye herhangi bir söz vermeden ve kimseden bir şey beklemeden oynayan biri usta oyuncudur diyorum ben.
Kimse bir baht ve bir mutluluğa kendini diğerlerinden daha az layık görmüyor, aksine en çok kendini layık görüyor. Bir an için bile, hak ediyor muyum diye sormuyor. Tüm benliğimle ve çaresizce itiraf ediyorum ki yaratılışının gereğini yerine getirmek dışında hiçbir şey yapmadığına defalarca tanık olduğum insanoğluna söyleyecek bir söz, iletilecek bir tavsiye bulamıyorum.
Adamın cahilliğine tahammül edemiyorum. Adamın bu denli, bilgisiz ve aymaz olmasına rağmen kimseyi ve hiçbir şeyi beğenmeyip eleştirmesine tahammül edemiyorum. Adamın yıllardır yapmakta olduğu işi yıllardır yaptığı halde, yıllardır yaptığı işin mahiyeti hakkında esaslı bir kavrayışa sahip olmayışına tahammül edemiyorum. Adamın bana karşı bu kadar iyi, bu kadar anlayışlı olmasına da tahammül edemiyorum. "İbrahim hiç uğramıyorsun, özletiyorsun kendini" demesi beni çıldırtıyor.