Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2024 24. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 05 Nisan 2024 00:00
Her kitabın bir zamanı olduğuna inanırım. Pathika'nın tam zamanıymış benim için belki daha önce okusam böyle beğenmezdim ama şimdi bitsin istemedim hiç. Yazarı ile aynı okulda çalışmanın verdiği gururla okuduğum ve çok çok beğendim bu güzel kitabı. Emeğine sağlık 
Hasan Yurtoğlu Hocam.
Hasan Yurtoğlu Hocam.
Karşıma daha erken çıksaydı bu kitap belki hissedemeyebilirdim kitabı. Okuduğumda tam zamanı dedim. Hissettim ve kelimeleri de yaşadım, yaşıyorum da. İnceleme konusunda spoiler vermemek adına kendime pek güvenemiyorum. O yüzden kitaptan bir alıntı eklemek istiyorum.
“ Beni anlamanız, biliyorum zor. Ben sözgelimi bunu hiçbir vakit başaramadım. Anladıklarım listesi ne kadar kalabalık olursa olsun o listede kendi adıma rastlanmıyor. Rastlayamadım. Bunun imkansızlığını, kendimi hiçbir zaman bilemeyeceğimi fark etmeyi başardım yinde de. Kendimle meşgul olmayı bu kadar geciktirmeme hayıflanmaktan başka da elimden bir şey gelmiyor. “
Cânım kitap, Paris yaşamımda elimde tek ve asil bir kitabım. Bitirmeye kıyamadığım. Belki bir gün elimde okuyacağım ve kütüphanemde seni tek bırakmayacağım günler olur belki…
Reklam
Pathika
Pathika, Hasan Yurtoğlu’nun yazdığı, hayata, hayatın içindeki insanın içine bir yolculuğu konu alıyor. Yolculuk boyunca kahramanımız İbrahim Öğretmen size eşlik ediyor. Kendi dünyasına konuk edip
Tuhaf ve güzel bir hikaye.Edebiyat
Eskişehir'de geçen, kurgusu katları arasında kafa karıştırmayacak kadar iyi işlenmiş, tuhaf ve sıcak bir hikaye. Bir Pathika, bir Aylak Adam ayarında keyifli bir eser.
8/10
Beğendi
Pathika-Hasan Yurtoğlu
Kitap oldukça felsefi bir sunuşla başlıyor. Öze dönük. ‘ Okumak istediğim kitap... Yazmak istediğim biri daha... Ben’ diyor yazar. Ciddi bir anlatı ve dilden günlük bir dile geçişleri sıkça içinde barındıran kitap bu manada dağınık bir anlatım biçimine sahip. Ethica (Spinoza) çevirileri yapan karakter bir anda gördüğü çok güzel bir kızdan ‘afet’ diye bahsedebiliyor. Bu karakterin iki uç noktası mıdır yoksa zihinsel kalıplarım mı bilemedim.
Kitabın Ethica kısmındaki çeviri farklılıklarıyla alakalı bölüm benim için etkileyici bir yazım biçimiydi. Aynı anlamın farklı cümlelerle etki ve kavrayış biçiminin nasıl değiştiğini görmek yazarlık dersi gibiydi.
Yazarın kendisiyle konuştuğu ama herkesin duymasını istediği konuşmaların bir anda ciddileşmesi bana geliyor ki günümüzde ciddi meseleler konuşacak insan bulunamamasından kaynaklanıyor. Çünkü ne zaman konuşmalara başkaları dâhil olsa üslup hemen hafifliyor. Bu bilinçli bir geçiş olabileceği gibi benim bakış açımdan da kaynaklanıyor olabilir.
Sonuç itibariyle kitabın değindiği pek çok husus, kendini inşa etme, diğerlerinin hikâyeleri, aşk ve acılar, yazara ait kavrayışların dışa vurumu. Mühim ve yaşamsal. En genel kapsamda kitap, kendini inşa etme sürecinde çevresindeki pek çok unsurdan da yola çıkarak, daha önceden pek de bilmediği ve düz sandığı içsel yollarını patikalara dönüştürerek kendine zorlu bir yol seçen adamın romanı.