Tuba, bir alıntı ekledi.
22 saat önce · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 10/10 puan

Benim için bir senaryoda pelikan, alaturka, emekli enişteyi; masumiyeti ve hanımefendiliğiyle tavuk, anneyi; civcivler çocukları; saksağan, hırsız, adam olmaz kayınbiraderi; papağansa tiyatrocu lafebesi komşuyu oynamalıdır!

Velev Ki Ciddiyim!, Gülse Birsel (Sayfa 178)Velev Ki Ciddiyim!, Gülse Birsel (Sayfa 178)
UğurC, bir alıntı ekledi.
25 May 00:36 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

"Hanımefendi," dedi, "siz pelikanların yavrularını nasıl beslediğini biliyor musunuz ?"
Afallayan kadın, "Hayır" dedi.
"Anne pelikan, yavrularının açlık çektiğini görürse, kendi etinden parça kopararak onları besler."

Son Ada, Zülfü LivaneliSon Ada, Zülfü Livaneli
mürekkepateşi, bir alıntı ekledi.
19 Nis 09:51 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

"Anne pelikan, yavrularının açlık çektiğini görürse, kendi etinden parça kopararak onları besler."

Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 102)Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 102)

"Anne pelikan, yavrularının açlık çektiğini görürse, kendi etinden parça kopararak onları besler." (S:102)- Son Ada - Zülfü Livaneli

Yüksel 7307, bir alıntı ekledi.
25 Şub 00:45 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

"Siz Pelikanlarin yavrularını nasıl beslediğini biliyor musunuz ?"
Afalayan kadın "hayır " dedi.
" Anne Pelikan, yavrularını açlık çektiğini görürse, kendi etinden parça kopararak onları besler"

Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 102 - Doğan kitap)Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 102 - Doğan kitap)
Miraynaz Çakır, bir alıntı ekledi.
21 Şub 22:27 · Kitabı okudu · Puan vermedi

“Geziye çıkmak yaşamaktır. İşte o zaman yaşam canlanır, zenginleşir, insan bir pelikan gibi kendi kanıyla değil, doğayla beslenir.”

Hayal Kahramanları, Sunay AkınHayal Kahramanları, Sunay Akın

GÜVERCİNİN RUHU
Âh, bir güvercin gibi kanatlarım olsaydı
Uçar ve huzurlu olurdum
Çünkü şiddeti ve kavgaları gördüm
Bu dünyada çok acı çektim.

Bu dünya gebe ve haksızlık doğuruyor
Allah'ım, senin gücün ve senin huzurun dışında
Nereden sığınak bulurum?
Eğer şafağın rüzgarlarına asılsam ve denizin derinliklerinde yaşasam
Yine de elinin ağırlığını üzerimde hissederdim.
Beni kararsızlıkla sarhoş ettin
Senin yolların ne kadar gizemli
Senin yolların ne kadar gizemli.

Yüreğimin acısını söylüyorum
Ruhumun yakıcılığını söylüyorum
Sessizliğimi korurken, kemiklerim ufalıyor
Çünkü elinin ağırlığı üzerimde.

Hatırla; hayatım bir soluktan ibaret
Çöldeki bir pelikan gibiyim
Ve bir serçe gibiyim, damda tek başına kalmış.
Dökülmüş su gibiyim
Ve ölüp gitmişler gibiyim
Ve ölümün gölgesi, gözkapaklarımı kaplıyor
Beni bırak, beni bırak; günlerim sadece bir nefes.
Beni bırak, yolculuğuma başlamadan önce geri dönüşü olmayan yere,
Ebedi karanlıklar ülkesine.

Allah'ım,
Güvercinin ruhunu vahşi hayvanlara emanet etme.

Hatırla; hayatım bir soluktan ibaret
Değirmenlerin gürültüsü
Ve o acı dolu aylara
Ve çevremi saran neşeli şarkılar
Ve canlı ışıklar yitip gitti.
Ne mutlu, bu zamanda hasat yapanlara
Ve elleriyle başakları toplayabilene.

Çölde şarkı söyleyen ruhları dinleyelim
Âh edenlerin ve ellerini gökyüzüne açanların şarkısı, diyor ki:

"Eyvah, yaralarım ruhumu hissizleştirdi! "

Âh sen,
Beline kadar inen saçların dökülürken,
Kırmızı elbiseler giydiğin,
Altından mücevherler taktığın zamanları hep unuttun.
Gözlerine sürme çekerdin
Hatırla; kendini boşu boşuna güzelleştirirdin,
Çölde yalnız bir şarkı olduğun
Ve arkadaşların seni terkettiği için.

Zaman akıyor ve öğlenin gölgeleri uzamaya başlıyor
Ve kuşlarla dolu bir kafes gibi,
Hayatımız da iniltiyle dolu.

İçimizde hiç kimse bilmiyor; ne kadar vakti kaldığını
Hasat zamanı geçti, yaz artık bitmek üzere
Ve bir kurtuluş bulamadık.
Güvercinler gibi bağrışıyoruz adalet için
Ama kimse duymuyor bizi.
Ve karanlıkta, ışığı bekliyoruz.

Ey sen, sevginin gücüyle taşan nehir
Bize doğru gel
Bize doğru gel.
-Füruğ Ferruhzad'ın yönettiği Ev Karadır adlı belgeselinden alıntıdır*

Ülkü Meryem, bir alıntı ekledi.
05 Şub 22:57 · Kitabı okudu · İnceledi · 10/10 puan

"Anne pelikan, yavrularının açlık çektiğini görürse, kendi etinden parça kopararak onları besler."

Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 99)Son Ada, Zülfü Livaneli (Sayfa 99)
Melike Uzunoğlu, Küçük Kara Balık'ı inceledi.
26 Oca 14:44 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 10/10 puan

Masal türünde, hemen okuyabileceğiniz, kısa ama içinde çok yüksek fikirler barındıran, idealist bir kitap.
Yıllarca unutkan insanlara "balık hafızalı", burçları balık olan insanlara "saf, alık" denildi. Bu kitapta bambaşka bir balık profili karşımıza çıkıyor.
Küçük Kara Balık çok meraklı ve çok cesur. Fikirleri yüzünden diğer balıklar tarafından dışlanıyor, çoğu balık onu "baştan çıkarıcı" olarak görüyor. Cesareti başına ne kadar sorun çıkarırsa çıkarsın doğruyu söylemekten, gagasının altındaki kesesine hapsolduğu bir pelikana bile haykırmaktan çekinmiyor. İşte tam bu nokta yüzünden olacak ki kitap 12 Eylül darbesi süresince ülkemizde yasaklanmış, hatta yazarın da ülkesi olan İran'da hâlâ yasakmış.
Güçlü olanın güçsüzlerin birleşmesine olan korkusunu, bu sebepten dolayı onları sürekli birbirlerine karşı kışkırtması ve aralarındaki muhalefetten yararlanmasını bir pelikan kesesinde ve birkaç balıkla o kadar güzel anlatmış ki...
Umarım böyle kitaplar yasaklanmak yerine daha çok okunur ve aklın, iradenin, vicdanın hür olmasının suç sayılmadığı bir dünya olur yaşadığımız. Hepinize bol özgürlük ve güzel okumalar!