nur
@pelustaa
İstanbul
İstanbul, 2003
29 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Tam Mustafa Kutlu'luk bir hikaye:)1000Kitap
Bir insanın hikayesini anlatırken içerde birçok farklı insanın da ayrı ayrı hikayelerini anlatıyor. Benim okuduğum ana karakter ama yan karakterler de kendi "uzun hikaye"lerinin ana karakteri. Bunu hissettiriyor yazar.
Sonunun böyle olacağını düşünmemiştim. İşte insan bazen başrolünden dinlediği hikayeyi kendi de yazıp oynarken buluyor kendini. Armut dibine düşermiş denebilir, bildiğim cehennem bilmediğim cennetten yeğdir denebilir, Bandura'nın Sosyal Öğrenme Kuramı'na örnek denebilir ya da en kestirme ve doğru yol seçilip kaderin cilvesi denebilir.
Yaradan rızası için yardan geçen Rahel'in öyküsü1000Kitap
Rahel, "korkunun verdiği cesaretle" Tanrı'nın karşısına çıkıp ona insanlara neden merhamet etmesi gerektiğini "hatırlatıyor". Merhamete dair şunları söylüyor: "... bu senin sonsuz mucizenin eseri, sevdiğimiz birinin acı çektiğini gördüğümüzde, yüreğinin alev alev yandığını hissettiğimizde onlara karşı ördüğümüz duvar yıkılır. (...) bunu da içimize sen koydun Yüce Tanrım. Kutsal merhametini bir insanda gördüğümüzde alçakgönüllülük ve şükran duyguları sarar bizi."
Tanrı'yla açıkça konuşup eğer bir insan kadar bile sabırlı ve merhametli olamıyorsa onun ilahlığından şüphe ettiğini de söyleyince tüm melekler ve peygamberler Tanrı'nın onu yok edeceğini sansa da "Tanrı tüm sevgisiyle Rahel'in yüzüne bakmıştı. (...) Tanrı, sözünü inkar eden bu kadını sonsuz inancı ve sabırsızlığı nedeniyle kendisine kayıtsız şartsız itaat eden diğer kullarından daha çok seviyordu."
İhtimaller:)1000Kitap
Bazı ihtimallerin üzerinden zaman geçer ve o ihtimalin içindeki "şey"ler değişir. Biz de değişiriz ve o ihtimal bir şekilde tekrar doğduğunda hala önceki versiyonumuzun isteği gibi şiddetli bir istek duyduğumuzu sanırız. Aslında o isteği duymuyoruzdur ama duymak isteriz, geçmişe dönmek isteriz. Zorlama çabalar, beyhude planlar derken artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını ya da en azından ihtimali ortadan kaldıracak kadar çok şeyin değiştiğini fark ettiğimiz bir an olur. Kafamıza dank eder her şey ve sonunda anlarız ki esasen o ihtimal hiç tekrar doğmamış. Çünkü ihtimaller tekrar doğmaz. Her doğum yeniliktir. Yeni koşullar ve yeni hayatlar söz konusudur. O yüzden ihtimal de o eski ihtimal değildir.
Kitap bunu güzel anlatıyor. Hele de 47. sayfanın sonuna doğru o farkındalık anı yaklaşırkenki cümleler insanın yüzüne buruk bir gülümseme yerleştiriyor.
Yine çevirinin harika olduğu bir 
Stefan Zweig eseri.
Kitabın bana düşündürdükleri:
Muhtaç olunmanın yaşamak için yeterli bir motivasyon kaynağı olduğu
Bir uzvu böylesine anlatmak nasıl mümkün olabilir... (Özellikle 19-20. sayfalarda.)
Kadın 24 saatini anlatırken bir ara dedim ki "Ne kadar da sadece ikisi var.." O baş başalığı, kadın için dünyanın geri kalanının yok hükmünde oluşunu nasıl da geçiriyor okuyucuya... :)
Stefan Zweig eseri.
Kitabın bana düşündürdükleri:
Muhtaç olunmanın yaşamak için yeterli bir motivasyon kaynağı olduğu
Bir uzvu böylesine anlatmak nasıl mümkün olabilir... (Özellikle 19-20. sayfalarda.)
Kadın 24 saatini anlatırken bir ara dedim ki "Ne kadar da sadece ikisi var.." O baş başalığı, kadın için dünyanın geri kalanının yok hükmünde oluşunu nasıl da geçiriyor okuyucuya... :)
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma
Bir şeye ikna isek gördüklerimizi ona uygun şekilde algılıyoruz.
İnsan suçu/suçluyu anlamakta zorlanmaz, suçluya hak vermekte hatta yapacağı şeyi bizzat desteklemekte zorlanmaz. Bu yüzden bizi aklayan tek şey dışarı vurmayı tercih et(me)diklerimiz.
Biriyle, sizin varlığınızdan bile haberdar olmadığı bir durumda özdeşleştiyseniz siz onunla dost ama o size düşman olabilir.
Bu arkadaşımızın zaten suçun anlık olduğuna dair bir düşüncesi var (s. 13). Bir suçun gerektirdiği beceriler dolayısıyla onun bir zanaat (s. 14) hatta neredeyse sanat (s. 16) olduğunu düşünüyor. Gözleme fırsat bulduğu bu suçu diğer suçlardan ayrı bir yere koyuyor (s. 16). Bir yerden sonra da artık tarafsızlığını yitirip kendisi de manevi bir suçluya dönüşüyor (s. 17).
Düşünsen akla gelmeyecek ama tam insana dair olan konular bulmakta üstüne olmayan Stefan Zweig yapmış yine yapacağını. :)
Stefan Zweig yapmış yine yapacağını. :)