şimdi yazmak neye yarar,
her satır hem kalemi hem kelamı yorar,
zaman bu ya geceden gündüze durmaz akar,
İnsan dediğin bir gün ölmek için her gün yaşar.
sesimden, sözüme taşsa heceler
gözümden, kağıda taşsa kelimeler
birbiri ardına sıralanıp dursa da geceler
şimdi yazmak neye yarar şimdi yazmak neye yarar.
yazmadan da olsaydı eğer
verebilseydim gereğince sükuta değer
saklar, sırlardım kelimeleri
ama yol bu
benim yolum bu
sanki yaşamak yolu bu
sanki yaşamak yazmak bunu
...
oysaki noktalarda düğümlenen hıçkırıkları saklamak isterdim gecenin karanlığında
oysaki sükûta defnedilen gözyaşlarını sırlamak isterdim satır aralarında