Neslihan
@peryevsan
20 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Yaşamak aslında birbirinden kopuk yaşantılar arasında bağlantılar kurmaktır. Bir hatırayı bir diğerine fotoğraf albümü değil yaşayan bir insan bağlar. Langırt masası, bu nedenle önemlidir!
"Atış yapılacak; hedefi tutturan nişancılar mükafat iznine gönderilecek," dediler bir gün. Herkes heveslendi tabii. Atış yerine giderken ayağıma vurdu Semih bey, "Karavana at karavana," dedi. Niye dediğini anlamadım ama ben hep karavana attım. En iyi nişancılar Kürtlerden çıkardı hep. Yine öyle oldu. Birincilerin hepsini de doğudaki eşkıya takibine gönderdiler."
Mükâfat izni beklerken, kardeşlerini öldürmeye gönderilen askerler sağlıyormuş giderken:
"Vallah komutan, bizi öldür amma, gönderme."
"Hepsinin de künyesi geldi sonra,"
Fotoğraftaki kan kimin?
"Niye söylemedin o mektupları senin yazdığını?" diye çırpınır ya Roxane. Cyrano ise O'na, savaşta ölen nişanlısını hatırlatarak cevap verir: "Yazı benim ama üzerindeki kan onun."
Gücün kıt olduğu yerde, birazcığı bile baştan çıkarıcıdır.
Sessizlik. Ama bazen konuşmamak da aynı derecede tehlikelidir.