Bu günlerde etkileyiciliği iki kat daha artan bir kitap. Olayın gelişme kısmına yelken açtıkça insan hayal edip korkmaya başlıyor. Belki kitabın aslını yaşadığımdan (empati duygum körleştiğinden) belki de onlar kadar güçlü olamadığımdan kendimi karakterlerin hiçbirinin yerine koyamadım.İlk zorlukta,açlıkta,tecavüzde hatta belki de kötü kokuda kendini öldüren bir karakter yarattım ve o ben oldum.
Yarım asır hatta daha uzun zaman önce de aynı şeylerin yaşanmış olması insana acaba sanılanın aksine gelişmiyor muyuz dedirtiyor. Teknoloji bilim bir yana,daha çok insanlık namına...
Etkileyici,düşündürücü,güzel bir kitap fakat bence bir kusuru var o da şu ki ; Kitabın sonunu bambaşka hayal etmiştim.-burası spoiler olabilir-
Kilise kısmında o beyaz boyaların kazınıp bantların bezlerin çözülmesi ile daha çok Doktorun Karısının elinden çıkmış bir mutlu son beklerdim. Daha sağlam bir çıkarım yapılacak,daha emekli bir son