Utanma ve suçluluk duygusu doğuştan gelen sağlıklı hislerimiz değiller. Eleştirilmenin sonucu olarak 14 -16. aylar arasında ortaya çıkıyorlar. Bu dönemde her 9 dakikada bir çocuğa bir şey yasakladığımızı ve "hayır", "yapma" gibi müdahalelerde bulunduğumuzu anlatıyor. Bu müdahalenin çocuğun üzerinde ömür boyu süren yıkıcı etkilerini ortaya koyuyor.
Utanma kim olduğumuzla, suçluluk eylemimizle ilişkili. Utanma suçluluk hissine nazaran çok daha genel ve derin bir problem, fakat bu ikisi her zaman birbiriyle ilişkili. Utanma ve suçluluk duygumuzun çocukken bakım verenlerimiz tarafından duygusal istismara uğradığımızı gösterdiğini söylüyor.