Geçmişle geleceği birbirine bağlayan düğümler gün yüzüne çıktığında, parçalanmış kalbimin külleri karanlık odalarıma sızdı. Kafamın içinde günden güne çürüyen düşüncelerimin feryatları kulaklarımda çınlarken beni hayata döndüren tek şey, pas tutmuş kalbimden akan düş kırıklıklarıydı.
Akıllı adamın biri bir zamanlar şöyle demiş:
- Yaşam, insan beyninin icat edemeyeceği kadar karmaşık ve sonsuzdur. Ona katılmaktan başka bir şey yapamam.’
"Depresif bir yaşama şekli," dedi Pamela. "Bir özgürlük ve açıklık illüzyonu yaşıyorsun ama bir süre sonra her şey bulanıklaşıyor. İnsanlar, Şehirler, fikirler, yüzler... hiçbir zaman net bir odağa gelmeyen ve hiçbir yere varmayan değişen bir gerçeğin parçaları sadece."
Bağışlanmak.
Umut.
Temiz bir sayfa.
İkinci bir şans.
Çoğu insan bunu beceremeyip aynı aptal hataları hayatları boyunca yapmaya devam eder, daima işleri mahvetmek için bir bahane bulurdu. Bunu kendileri de bilmezdi ya da bilmezden gelirlerdi ama sonuçta daha başlamadan kaybetmiş olurlardı. Çünkü başarmayı gerçekten de istemezlerdi.