Bizler ilişki yaşamak için yaratılmışız. Ruhun varlığının temeli bağlanmaktır. Bu temek çatladığında veya yanlış atıldığınsa, sınır oluşturmak olanaksızlaşır. Neden?
Çünkü ilişkilerimiz olmadığında, çelişkiye düştüğümüzde gidebileceğimiz bir yer yoktur. Sevildiğimizden emin olmazsak, iki kötü seçenekten birini seçmek zorunda kalırız:
1. Sınırlar belirler ve bir ilişkiyi kaybetmeye göze alırız.
(Wendy'nin korkusu buydu. Annesinin kendisini kabul etmeyeceğinden, soyutlanmaktan ve yalnız kalmaktan korkuyordu. Kendisini güvende hissetmek için annesinin ilişkisine ihtiyaç duyuyordu.)
2. Sınırlar belirlemez ve başkalarının isteklerinin esiri olmayı sürdürürüz.
(Annesine karşı sınır koyamayan Wendy, onun isteklerinin esiri olmaya devam ediyordu.)