Ümit edeyim, tahammül edeyim güzel. Ben buna razıyım, fakat niçin neyi beklemek için ?
(Beklediğim şeyin ne olduğunu bilmiyorum; fakat ümidimi kaybettiğimde kendimi de kaybediyorum.)
Şimdi konuşmuyorum, seneler sonra da konuşmayacağım. Hiçbir zaman karşılarına geçip intikam almayacağım. Düştüklerinde iyi olmuş bile demeyeceğim. Benim kelimelerim sesimden çıkıp kimseye çarpmayacak. Keşke bunun anlamını biraz olsun bilseydiniz.
Kimseyi özlemiyordun. Bir baska insan yok diye kendini eksik hissetmiyordun zaman durarak seni ezmiyordu. Hafızan bir düşmana dönüşmüyordu. Her sey mükemmel bir unutuşun içinde yok oluyordu