Hazreti Hacer gününden beri beşer onar, yüzer biner, yanar kızlar! Yanar kömür kesilir! Bu karayazılar bize Kudret’ten yazılmış; sileriz sileriz, çıkmaz. Silsek de, kızsak da, çıkmaz…
Canım sevgilimin avucunda bir şişe!
Demek ki, zehirden sevgilinin bu vakitsiz ölümü.
Cimri! Hepsini içmiş; bir damla bile
Bırakmadın demek kavuşabilmem için sana?
Öyleyse dudaklarından öperim,
Orada bir parça zehir kalmıştır belki;
Bir zamanlar hayat veren dudakların
Bu kez son versin hayatıma.