...beni yağmurdan koruduğu için o kümesi bir köşk olarak göremem. Şimdi gülerek, öylesi koşullarda bir kümesin, bir malikane kadar işe yarayacağını söyleyebilirsiniz. Evet, eğer insanın yaşamdaki tek amacı ıslanmamak olsaydı size katılırdım.
Yine de sanırım insanoğlu acı çekmekten, yani yıkım ve kargaşa yaratmaktan hiçbir zaman vazgeçmeyecek. Neden derseniz; acı çekmek, bilinçli olmanın yegane kaynağıdır.
İnsanlar içgüdüsel olarak hedeflerine ulaşmaktan ve inşa etmeye çalıştıkları yapıyı bitirmekten korktukları için karışıklık çıkarmayı ve yıkmayı bu kadar seviyor olamaz mı?