Dün “Agora” diye bir filme denk geldim. Tahmin ettiğimden çok farklı bir konu. İki dinin çatışması, yobazlık, bilime olan saygısızlık o kadar güzel anlatılmıştı ki...
Hiçbir inanca sahip olmayan bir bilim kadınını “ dinsiz” başlığı altında taşlanıp, bütün vücudunu sokaklarda sürüklemeleri...
Aslında yobazlığın ve cahilliğin insanı, coğrafyası, yeri, zamanı yokmuş bunu anladım. İnsanların kalbinde olan kötülük her zaman gelecek nesile bir hediye olarak kalıyormuş.
Zerdüşt bu konuda o kadar güzel bir söz söylemiş ki yazmadan edemeyeceğim:
yeni bir çocuk, yeni bir kir demektir dünya için!
temizlemelidir gönlünü doğuran.