Uğur KAVZA
@prophet
7 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hiç kimse bir ada değildir, kendi başına; herkes bir parçasıdır ana karanın, asıl olanın bir parçası. Her insanın ölümü eksiltir beni, işim insanlıkla çünkü, bu yüzden sormayın sakın çanların kimin için çaldığını, çanlar senin için çalıyor.
Karısı Pauline'in çocuklarla birlikte yaşadığı Key West'te çalışamadığını ileri sürmüştü, çünkü orası, "Hemingway'den bir satır olsun okuyan her itoğluitin ziyaretine açık bir yolgeçen hanı gibiydi."
Durdu ve vızıldayıp duran, küçük yaratıktan, sizin Boşluk Dünya'sındaki gramofonların sesini andıran tekdüze, cılız fakat belirgin tınlamasından şu sözleri yakaladım, "Varoluşun sonsuz, mutlak saadeti O'dur ve O'ndan başka bir şey yoktur."
"Bu sıska varlık 'O' demekle neyi kastediyor?" dedim.
"Kendinden bahsediyor," dedi Küre, "Şimdiye kadar fark etmedin mi, bebekler ve bebeksi insanlar, kendilerini dünyadan ayrıştırırlar, kendilerinden üçüncü şahısmış gibi bahsederler. Dur, dinle!"
Evet, insan kendinde başlayıp kendinde biter, ötesi yoktur. Bir şey olmak istiyorsa bu yaşam içinde olur. Şimdi bunu fazlasıyla biliyorum. Fatihler bazı bazı yenmekten ve aşmaktan söz ederler. Ama hep "kendi kendini aşmak"tır demek istedikleri. Bunun ne demek olduğunu iyi bilirsiniz. Her insan kimi anlarda kendini bir tanrının eşiti gibi duymuştur. Hiç değilse böyle söylerler. Ama bu, bir anlık sürede, insanın tinsel varlığının şaşırtıcı büyüklüğünü duymuş olmasından gelir. Fatihler kendilerini insanlar içinde sürekli olarak bu yüksekliklerde ve bu büyüklüğün tam bilinci içinde yaşayacak kadar güçlü bulan kişilerdir yalnız. Bu bir aritmetik, bir artı ya da eksi sorunudur. Fatihler en fazlasını yapabilirler. Ama insanın isteyince yaptığından fazlasını yapamazlar. İşte bu nedenle insan kavşağını hiç bırakmaz, devrim ruhunu en yakıcı noktasına dalarlar.
