xx.

xx.
seni ilaç sanmak, beni hasta etti…
kahve soğuyor masada. biraz sen eksiksin, biraz ben fazla düşünmüşüm. fincanın kenarında sessizlik var, şeker erimiyor, zaman da öyle. bir sandalye boş, öteki bekliyor ikisi de konuşmayı unutmuş. masanın üstünde bir iz kaldı, belki dudağından, belki vedadan. bizimkisi de öyle işte, kahve bitiyor, ama suskunluk hâlâ sıcak.
Reklam
#28 ekim.
bir gece aklına geleceğim, uykunla sabahın arasında bir yerde. sigaran yarım kalacak, cümlen boğazında düğümlenecek. o an anlayacaksın, bazı sessizliklerin adı bendim. çay soğuyacak, sokak lambası titreşecek, ve sen, kimseye anlatamadığın bir eksikliğin tam ortasında beni hatırlayacaksın.
1000Kitap
yüzün, denize inen sokaklar gibi.
aşık olmaya niyetim yokken gözlerine denk geldim….