birkaç gündür zatürre sebebiyle zor günler yaşıyorum. gurbette olduğum için yanımda kimse yok. şikayet değil haşa, hâlin beyanıdır. ateş ayakta kalmamı zorlaştırıyor, aslında her hâlimi zorlaştırıyor. neyse. ibadetlerimi eda ederken de çok zorlanıyorum. anca farzlarını kılabiliyorum namazlarımın. o da nefes nefese ve oturarak. bir an nefsim “kılmasan mı acaba?” dedi. “iyileşene kadar en azından, şöyle birkaç gün ara ver. ne olacak kazasını kılarsın.”
düşündüm düşündüm düşündüm. hz. eyyûb geldi aklıma. dedim yarabbi, sen iyi ki bir öğüt ve ibret olarak indirmişsin bu kıssaları bize. sonra da dönüp nefsime “sen namaz kılmazsan kılma, Allah’ın senin kılacağın namaza ihtiyacı yok. senden defalarca kat hasta ve zor durumda fakat Allah’a ibadetinden geri kalmayan sayısız salih/saliha kulları var zaten Allah’ın. şu an ibadete eskisinden daha ziyade muhtaç olan sensin.”
dedim, dedim ve rahatladım. oh.
rabb’im bizden razı ol ve bizi de senden razı kıl. başımıza gelen musibet ve imtihanları günahlarımız için kefaret eyle. içerisinde bulunduğumuz darlıkları ve sıkıntıları, sevince ve ferahlığa değiştir. ummadık yerden hayırlar ihsan eyle.