raskolnikov
@punhann
yazılardan atarım kendimi
24 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ne ulan bu savaş sanatıFelsefe-Düşünce
Sun Tzu kadim Çin uygarlığında yaşamış bir Çinli general, askerî strateji uzmanı, yazar ve filozoftur. Değerli bir klavuz niteliğinde olan eser, hem batının hem de doğu asyanın askerî statejisini ve felsefesini etkiliyor.
Eser sadece savaşın değil yaşamın her aşamasına entegre öğretiler içermektedir.
Sun Tzu, stratejik pozisyon almanın önemiyle birlikte doğa koşullarının ve karşı karşıya olunan hasmın özelliklerinin de hesaba katılması gerektiğini kavramış bir düşünürdür.
Bildiklerini bir çeşit yapılması gerekenler listesi gibi sunmaktan ziyade, değişen koşullara en hızlı ve en soğru biçimde nasıl uyum sağlanacağını öğretmeye yönelmiştir.
Reklam
Günümüz doğru-yanlışları iyi ve kötüleri eserin yaşandığı zaman dilimine göre evrim çizgisinde çokça yol katetmiştir. Bu sebeptendir ki, eseri okudukça zıtlıklarla karşılaşıyor okucu. Doğru yanlış, iyi kötü antonimleri Sokrates zamanında siyah ve beyazdan oluşmakta idi. Kavramları analiz etmek ve kanıya varabilmek için iki seçenek vardı. Birini kabul etmek diğerini kesinlikle reddetmekti. Fakat az önce de bahsettiğim felsefenin evrim sisteminde günümüz doğru yanlışları bir biri ile iç içe olduğundan ne tam doğru ne tam yanlış vardır. Milattan önce dördüncü yüzyıl Sokrates zamanından bildiğimiz siyah beyaz yerini grinin tonlarına vermiştir. Ki zaten tezimizi kuvvetlendiren gri siyah ve beyazın karışımı değil mi?
İnsanın kendisi ile yalnız kalması bir nevi karşılaşmadır aslında. Farz etsek ki, iki kere hesap sorulur yaşamış olan kişiden, birincisi kendi ile verdiği savaştır. Yanında bir kalem ve bir kağıt var ise ki kağıdın bir olması sayı değil objenin çeşitliliğidir, aksi halde bir kağıta ne kadar yaşanmışlık ve itiraf sığdırabilirsin ki?, daha kanlı daha uzun ve daha çıkılmazdır sonuçları.
Kitap klasik, en bildiğimiz hali ile saf Dostoyevski yazısıdır. Hatta o kadar Dostoyevski yazısıdır ki, bu ve bir kaç romanın bir kaç kısmını karşılaştırırsak bunun kolaylıkla Dostoyevskinin kaleminden çıktığı söylenebilir. Kitap, insanın iç dünyasındaki çırpınışlarını, hayatı boyu yaptığı şeylerin sonucunu yargılayarak kendisi ile verdiği savaşı anlatan psikolojik roman türüdür.
Romandaki karakter de kendini dış dünyadan soyutlayıp içine kapanır, yanlış kabul ettiği şeyleri tatmin etmek istediği kibir yüzünden yapar fakat bunun pişmanlığını romanın sonuna kadar duyar. Romanda ilerledikçe okuyucunun her hangi bir sayfada kendini bulması da olası.
Romanın bazı kısımlarında sadece karakterin düşünceleri ile karşılaşıyoruz. Nokta, virgül, ve kelimelerden oluşan karınca tadında sayfalar.
Her şeyini kaybetmiş bunun sonucunda nihilist, yorgun, mutsuz adama dönüşen isimsiz karakterin yaşadıkları özellikle depresyona meyilli okuyucuların yaşamla aralarındaki bağın biraz daha incelmesine neden olabileceğinden, depresyona girmek isteyen kişilerin okumasını makul bulurum.
Tabi eğer böyle bir şey mümkünse.
