İnsan: insanı ancak bu kadar kandırabilirdi, uçurum kenarında arkandan iter ve seni suçlar. Kandırır süslü laflarla etrafındakileri. Ve gelir, elini uzatır gibi yapar o içinde kopan yangının sebebi ile inanır yamanırsın o ele. Ve bir gün gelir o el seni itmekten çekinmez. Bir insan bir insanı yaşatmak için çıktığı o yolda onu niye vurur ki?
Geçmiş, onu arkana gölge diye koyarsan ileriyi göremezsin. Yeni bir şeyler için çabaladıkça hep ayağına pranga olacak. Kurtulmak için yüzleşilmeyen gerçeklerle barışmak gerek. Karşına alıp yüzleşmek, kurtulmanın tek yolu bence. Geleceği şekillendirmek için geçmişi artık bırakmak vakti...
İnsan birinin hayatına girdiğinde illa ki iz bırakır ama iyi, ama kötü. Geçmişse dönüp baktığında insan güzel hatıralar görmek ister fakat yanlış insanlara kol açar bazı, bu nedenledir ki geceler yorgan gibi örtülüverir üzerine. Kendine sorar neden diye. Olmayınca olmazmış bazı zaman. Hiç bir iz bırakamamşsınıdır karşındaki insanda...