Bir tane çok büyük aşkın olsun.
Rakıya bahane olsun. Bir dönem çok sevmiş ol, bir dönem nefret etmiş. Her şey küllendikten sonra tebessümle hatırla. Biraz da bi yanın acıyarak.
“O olsaydı nasıl olurdu acaba hayatım?” diye sorgulayarak.
Artık bir şey hissetmesen de “başına bir şey gelse yine de ilk ben koşarım” diyecek kadar.
Unutma, masallar mutlu sonla, efsaneler kavuşamamakla biter.