Hayatta tesadüf diye bir şey yoktur aslında. Karşımıza çıkan her şeyin bir anlamı bir amacı vardır. Önemli olan bu anlamı algılayıp devam etmektir hayat yolculuğuna...
İnsan kendisi için doğru olduğunu düşündüğü şeylerin herkes için de doğru olduğunu zanneder. Bu nedenle bir trafik polisi gibi çevresindekilerin hayatlarının her alanına müdahale eder.
Ayın altında kağnılar gidiyordu.
Kağnılar gidiyordu Akşehir üstünden Afyon'a doğru
Toprak öyle bitip tükenmez
dağlar öyle uzakta
sanki gidenler gibi zaman
hiçbir menzile erişmeyecekti...
Benim hakkımdaki yargını özetleyecek
olursan, beni doğrudan yakışıksız ya da kötücül bir şeyle
suçlamıyorsun gerçi (belki son evlilik niyetim chşmda),
ama soğukluğumu, yabancılığımı, nankörlüğümü ayıplı
yorsun. Ve senin tüm bunlarda, bana karşı fazla iyi olmak
dışında hiçbir suçun yokken, sanki suç bendeymiş gibi,
sanki diyelim bir dümen kırma hareketiyle her şeyi farklı
yapabilirmişim gibi getiriyorsun bu suçlamaları.
Senin bu alışılmış açıklamalarında doğru bulduğum
tek nokta, birbirimize yabancılaşmamız konusunda senin tümüyle suçsuz olduğuna benim de inanıyor olmam.
Ama tıpkı senin gibi, ben de tümüyle suçsuzum. Senin
bunu kabullenmeni sağlayabilseydim eğer, o zaman - diyelim yeni bir hayat mümkün olmazdı belki, bunun için
ikimiz de fazla yaşlıyız, ama bir tür barış olabilirdi, senin
bitmek bilmeyen suçlamaların sona ermezdi, ancak bir
yumuşama olabilirdi.
Bu söylemek istediğim şey hakkında bir tür sezgiye
sahipsin tuhaf bir biçimde. Örneğin kısa bir süre önce
bana şunları söyledin: “Seni hep sevdim, dışardan sana
karşı diğer babaların davrandığı gibi davranmasam da,
çünkü ben başkaları gibi yapmacık tavırlar takmamam.”
Babaya MektupFranz Kafka · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202253,9bin okunma
Süper ötesi bir kitap mutlaka okunmalı...
Her sayfası ayrı güzel her sözcüğü kalbe işlenmiş acının sevginin özlemin anlam buluşu oluşturmuş teşekkürler
BukreKahraman Tazeoğlu · Destek Yayınları · 201323,4bin okunma