Her şey aksini işaret etse de, ne kadar üzülsem ve kendimi aciz hissetsem de, artık hiçbir şeyin düzelmeyeceğine inansam da, beni hayatta tutan iyi gelen şeyi, yani umudumu kaybedemem.
Yaratanın, bahçıvanın emeğine saygı mı göstermeliyim, yoksa günümüzde zararlı ot adı verilen bu bitkiye doğanın baş ettiği hayatta kalma içgüdüsünü kabullenmeli miyim?