Rana Minel Al
@ranos_world
Kaleme, kağıda sevdalı bir yazar.
Okumaya aşık.
Evli, mutlu, kedili.
Şu anda okuduğu kitap
Ne demiş Müzeyyen, aşkını bir sır gibi senelerdir sakladım. Geceleri rüyamda ismini sayıkladım.
Reklam
Sıcak, her yer sıcak ve kaos dolu. Sis her yanımı sarmış durumda. Önümü görecek kadar bile ışık yok. Her yer griye bürünmüş araf gibi.
Kulağıma sesler geliyor. Dikkat kesilip dinlemeye çalışıyorum ama tek duyabildiğim çığlıklar. Birkaç adım atıyorum ileri doğru. Ayaklarımın altında ezilen kurumuş toprak ve cızırtılı sesler çıkaran yapraklar var. Sağ taraftan bir ses geliyor,
“İrina,” diyor biri.
Adımı sayıklayan ses hiç yabancı değil sanki bana. O tarafa doğru yürüyorum.
“Git buradan,” diyor aynı ses.
Cevap vermek istiyorum, sesim çıkmıyor. Yaklaştıkça sis azalıyor. Ortalık yangın yeri. Her yer alevlerle yanıyor. Kızıllıkların arasından bir sima görüyorum. Tanıdık gözler, yemyeşil bir ormanı anlatıyor. Yeşilliklerin arasında kıvılcımlar parlıyor.
Gördüğüm siliüetin arkasından başka bir gölge çıkıyor. Karanlık bir gölge. Elinde tuttuğu asayı sallıyor ve yeşil gözlerin sahibi acı içinde bağırıyor. O tarafa doğru koşuyorum. Koşuyorum, tökezleyip düşüyorum. Avucuma batan dal parçaları…
Sessiz, sakin bir geceye ihtiyacım vardı lakin cehennem çok gürültülüydü.
-Rana
Reklam